در دفاع از ربیع‌خواه – باشگاه فرهنگی و ورزشی

آی‌اسپورت: حجم متلک‌های گزارشگران و انتقادات صفحات مجازی از محسن ربیع‌خواه مرزهای بی انصافی را در نوردیده. می‌گویند “در حد” پرسپولیس نیست
آی‌اسپورت: حجم متلک‌های گزارشگران و انتقادات صفحات مجازی از محسن ربیع‌خواه مرزهای بی انصافی را در نوردیده. می‌گویند “در حد” پرسپولیس نیست. حتی اگر سایر بازیکنان سهم بیشتری از تساوی یا شکست داشته باشند. با الاهلی در عمان جزو بهترین‌ها بود اما بیشترین اهانت به او شد. زمانی که کمال مصدوم و محروم بود یا تیم دفاع چپ نداشت یا سیدجلال نبود، در نقاط مختلف به کمک تیم آمده. رفت و برگشت با لخویا که کمال نبود ربیع‌خواه بازی کرد و پرسپولیس گل نخورد.  بازی ٤-٠ مقابل الهلال همه بد بودند. تمام بازیکنان لیورپول در شکست پنج هیچ از سیتی افتضاح بودند. تمام بازیکنان بنفیکا در باخت ۵-۰ از باسل.

مثال از خود پرسپولیس: پروین همزمان سرمربی پرسپولیس و تیم ملی بود. او حسین عبدی را دعوت نمی‌کرد تیم ملی در حالی که از کلیدی‌ترین یاران پرسپولیس بود. نقش ربیع‌خواه نزدیک‌ترین مثال به “حسین عبدی پله” است. در پرسپولیس پروین، عبدی با پوشش عالی، تکل‌ها و قطع‌های مداوم در زمین خودی، کمک کرد پرسپولیس قهرمان آسیا شود. جلوتر از عبدی (سه + دو) خط سه نفره با عاشوری، درخشان و کرمانی مقام + پیوس و ناصر محمدخانی بازی می‌کردند. عبدی این امکان را به مجتبی محرمی و انصاری‌فرد می‌داد که به خط آتش بپیوندند و آمار گلزنی بالایی داشته باشند. پس این اشتباه تحلیلی است که بدون در نظر گرفتن شکل بازی؛ فکر کنیم ربیع‌خواه حق بازیکنی در یک پست دیگر را پایمال کرده. بله. محسن در فاز حمله خلاقیت ندارد اما طبق آمار، دقتش در پاس و رساندن توپ سالم به خط بعدی فوق‌العاده است.

ربیع‌خواه شاید در یک تیم دیگر که نیروهای جلو، اولترا هجومی نیستند جایی نداشته باشد. تیمی که یک مهاجم برج دارد و با آرایش متعادل ۴۲۳۱ بازی می‌کند. آنجا هافبک دفاعی با قابلیت هجومی هم می‌توان بکار برد. اما پرسپولیس نه. آرایش پایه‌ای برانکو یک هافبک دفاعی است. جلوی او (سه + دو) که خط ۳ نفره مشارکت دفاعی کمتری دارد و دائم به دو مهاجم مرکزی می‌پیوندد. دیتر آیلتس گمنام در یورو ۹۶ با همین کارکرد، با تیمش به قهرمانی رسید. او با پوشش بی نظیر، فرصت را به ماتیاس سامر می‌داد که از دفاع به خط آتش بپیوندد و بهترین بازیکن جام شود.

بازیکن پست هافبک دفاعی، تلاش ویژه و شدید ندارد. به آن معنا که هوادار از روی صندلی به هوا بپرد، یا گزارشگر در تحسین آن حرکت، برایش فریاد بزند. سردکنندگی و پایین آوردن دمای بازی از شاخص‌های بازیکنان این پست است. هافبک دفاعی ذاتاً بازیکن “پوششی” است. اریک کانتونای کبیر، اسم جالبی روی این پست گذاشت و به دیدیه دشان می‌گفت: آبرسان! ربیع‌خواه بازیکن نمای باز است. در تصویر تلویزیونی، ما بازیکن صاحب توپ را می‌بینیم.  هافبک دفاعی دائماً مشغول بازیخوانی و خنثی‌سازی است. مترصد انتخاب فضاها برای پوشش، انسداد کانال‌های هجومی حریف و پیش بینی نقاط حمله برای قطع توپ. این‌ها عمدتاً در نقاطی رخ می‌دهد که توپ هنوز آنجا نیست و در تصویر نمی‌بینیم.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *